BİZANS İMPARATORLUĞU’NDA ERMENİ ALGISI NASILDI?

Bu çalışma, Bizans İmparatorluğu’nda Ermenilere yönelik algının tarihsel, dini, kültürel ve politik yönlerini çok boyutlu bir biçimde incelemeyi amaçlamaktadır. Ermeniler, Bizans İmparatorluğu’nun hem sınır komşusu hem de dönem dönem iç unsuruna dönüşen bir topluluk olarak, imparatorluğun kimlik inşasında önemli bir yer tutmuştur. 301 yılında Hristiyanlığı kabul eden ilk halk olmaları, onları Bizans’ın gözünde “iman kardeşi” konumuna getirmiş olsa da, 451 Kadıköy Konsili sonrasında Ermeni Apostolik Kilisesi ile Bizans Ortodoksluğu arasındaki dogmatik farklılıklar, bu ilişkinin zaman içinde gerilimli bir zemine oturmasına neden olmuştur. Çalışmada, Ermenilerin Bizans kaynaklarındaki temsil biçimleri, imparatorlukta görev alan Ermeni kökenli elitlerin etkisi, askeri ve siyasi katkılar ile dinî ayrışmanın algıya yansımaları ele alınmaktadır. Sonuç olarak, Bizans’taki Ermeni algısının sabit bir bakış açısı değil; dönemsel, politik ve teolojik bağlamlara göre şekillenen dinamik bir yapı olduğu ortaya konmaktadır.