Liczba mnoga rzeczowników na -an i -anin w XVI wieku (cz. II)

Artykuł stanowi drugą część rozważań językowych nad formami rzeczowników na -an i -anin oraz problemami interpretacyjnymi, jakie wynikają z homonimii ich form w liczbie mnogiej. W pierwszej części studium (ALK-1) omówiono zasady repartycji formalnej form pluralis obu formacji na podstawie cech fonetycznych i fleksyjnych(N–V i G pl). Prezentowany materiał był w zasadzie jednorodny. W niniejszej drugiej części przedstawione zostały wypadki bardziej złożone. Wiąże się to z faktem, iż XVI-wieczne teksty poświadczają w sposób bezpośredni lub pośredni jednoczesne funkcjonowanie w języku synonimicznych par słowotwórczych typu poganin – pogan.