Perspectieven van kinderen op hulpbronnen in hun eigen wijk

De wijk waarin kinderen opgroeien speelt een belangrijke rol in hun ontwikkeling. Waar eerder onderzoek zich vooral heeft gericht op risicofactoren (zoals criminaliteit) en de negatieve impact daarvan op kinderen (zoals gedragsproblemen), groeit de behoefte aan kennis over hulpbronnen in de wijk die bijdragen aan het welzijn van kinderen. Binnen deze studie, onderdeel van het CORNER-project, is met de photovoice-methode onderzocht wat kinderen ervaren als hulpbronnen bij het opgroeien in de wijk. In totaal deden 78 basisschoolkinderen (9 tot 12 jaar) mee uit drie onderling verschillende Rotterdamse wijken met een grote diversiteit aan bewoners. Al wandelend namen kinderen foto’s van voor hen fijne of belangrijke plekken in de wijk waarover ze met onderzoekers in gesprek gingen. Met behulp van thematische analyse zijn thema’s in de foto’s geïdentificeerd en geïllustreerd met citaten uit de getranscribeerde gesprekken. Kinderen maakten foto’s van onder meer ontmoetingsplekken, speelplekken, groen, kunst en organisaties, die fysieke, sociale en institutionele hulpbronnen weergeven die mogelijk bijdragen aan hun welzijn. Dit participatief onderzoek met kinderen biedt belangrijke aanknopingspunten om hun leefwereld én bestaande krachten in de wijk, zoals fysieke schoonheid, sociale verbinding en institutionele steun meer centraal te stellen in praktijk en beleid.   Abstract The neighborhood in which children grow up plays an important role in their development throughout life. While previous research has mainly focused on risk factors (such as crime) and their negative impact on children (such as behavioral problems), there is a growing need for knowledge about neighborhood resources that support children's well-being. As part of the CORNER project, this study used the photovoice method to examine what children perceive as resources for growing up in their neighborhood. A total of 78 primary school children (aged 9–12) from three diverse neighborhoods in Rotterdam participated. While walking through their neighborhoods, children took photos of places they found important and discussed these with researchers. A thematic content analysis was conducted to identify recurring themes, illustrated by quotations from the transcribed conversations. Children photographed amongst others meeting places, play areas, green spaces, art, and local organizations, which may represent physical, social, and institutional resources that potentially contribute to their well-being. This participatory research with children offers meaningful insights to center their lived experiences and existing neighborhood strengths, such as physical attractiveness, social connectedness, and institutional support, in both practice and policy.   Bijsluiter voor de Praktijk Kinderen groeien op in wijken vol mogelijke hulpbronnen: helpende of beschermende factoren die hun welzijn direct of indirect ondersteunen. Deze hulpbronnen kunnen fysiek zijn (zoals groen en speelplekken), sociaal (zoals de aanwezigheid van vriendjes) of institutioneel (zoals wijkorganisaties). Met behulp van photovoice laat dit onderzoek zien dat kinderen diverse plekken in de wijk als fijn of belangrijk ervaren; van speelplekken en natuur tot plekken voor ontmoeting, kunst en religie. Photovoice blijkt niet alleen een passende methode om de stem van kinderen te laten weerklinken, maar ook potentie te bieden voor verandering die het welzijn van kinderen kan vergroten. Onze studie benadrukt het belang van contextgevoelig en krachtgericht beleid dat voortbouwt op bestaande hulpbronnen. Zo kan beleid dat fysieke schoonheid, sociale verbinding en institutionele continuïteit in de wijk versterkt, mogelijk bijdragen aan een gezonde en veerkrachtige leefomgeving voor kinderen.