Wykorzystanie audytu śledczego w detekcji przestępstw socjalnych

Wprowadzenie: Artykuł podejmuje problematykę przestępczości socjalnej oraz znaczenia audytu śledczego jako narzędzia identyfikacji i prewencji nadużyć finansowych w sektorze publicznym. Przestępstwa socjalne definiowane są jako umyślne działania prowadzące do uzyskania nienależnych świadczeń z systemu zabezpieczenia społecznego, realizowane głównie poprzez fałszowanie dokumentów, składanie nieprawdziwych oświadczeń lub wykorzystanie luk w procedurach administracyjnych. Skala zjawiska generuje znaczne straty ekonomiczne i społeczne, a jego naukowe rozpoznanie w Polsce pozostaje ograniczone.Cel: Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie audytu śledczego jako skutecznego sposobu przeciwdziałania przestępstwom socjalnym.Materiały i metody: Do realizacji ww. celu wykorzystano studia literaturowe oraz analizę przepisów prawnych – metodę dogmatycznoprawną.Wyniki: W pracy wykazano, że audyt śledczy, jako interdyscyplinarna forma kontroli łącząca elementy rachunkowości, prawa i kryminalistyki, stanowi skuteczne i efektywne narzędzie wykrywania oraz analizy najpoważniejszych nieprawidłowości. Jego istotą są identyfikacja „czerwonych flag” – symptomów mogących wskazywać na nadużycia – oraz wykorzystanie metod analitycznych i nowoczesnych technologii w procesie detekcji fraudów. Autor akcentuje również zgodność działań audytowych z rekomendacjami OECD w zakresie prewencji oszustw finansowych. Audyt śledczy może odgrywać znaczącą rolę w ograniczaniu przestępczości socjalnej, wzmacnianiu przejrzystości finansów publicznych oraz budowaniu zaufania obywateli do instytucji państwowych.