Yoğun Bakımda Pulmoner Emboliye Yaklaşım

Pulmoner emboli (PE), yoğun bakım ünitelerinde (YBÜ) sık karşılaşılan ve yaşamı tehdit eden bir klinik tablodur. Kritik hastalarda immobilite, invaziv girişimler ve tromboembolik olaylara zemin hazırlayan komorbid durumlar nedeniyle risk artmaktadır. Yoğun bakımda PE’nin klinik bulguları sıklıkla atipiktir ve diğer kritik hastalıklarla örtüşebilir; bu da tanıyı güçleştirmektedir. Tanısal yaklaşımlar arasında klinik olasılık değerlendirmesi, D-dimer testi, ekokardiyografi ve bilgisayarlı tomografi pulmoner anjiyografi yer almakta olup, yöntem seçimi hastanın hemodinamik durumu ve görüntüleme imkanları dikkate alınarak yapılmalıdır. Sağ ventrikül disfonksiyonu ve hemodinamik instabiliteye dayalı risk sınıflaması tedavi seçiminde kritik öneme sahiptir. Tedavi seçenekleri antikoagülasyondan sistemik tromboliz, kateter bazlı girişimler ve uygun olgularda cerrahi embolektomiye kadar uzanmaktadır. Hemodinamik olarak instabil hastalarda ekstrakorporeal membran oksijenasyonu (ECMO), kesin tedaviye köprü olarak kullanılabilmektedir. Optimal yönetim, antikoagülasyon, kanama riski ve invaziv girişimler arasındaki dengeyi gözeten multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. Tanı ve tedavideki ilerlemelere rağmen PE, YBÜ’de yüksek morbidite ve mortaliteye sahip olmayı sürdürmekte; bu da erken tanı, bireyselleştirilmiş yönetim ve önleyici stratejilerin önemini ortaya koymaktadır. Burada pulmoner emboli nedeniyle kardiyopulmoner arrest gelişen 49 yaş hastanın yoğun bakımdaki takip ve tedavi sürecinden bahsedilmesi amaçlanmaktadır. Pulmonary embolism (PE) is a potentially life-threatening condition frequently encountered in intensive care units (ICUs). Critically ill patients are at increased risk due to immobility, invasive procedures, and comorbid conditions that promote thromboembolic events. The clinical presentation of PE in the ICU is often atypical and may overlap with other critical illnesses, making timely diagnosis challenging. Diagnostic approaches include clinical probability assessment, D-dimer testing, echocardiography, and computed tomography pulmonary angiography, with consideration of the patient’s hemodynamic status and feasibility of imaging modalities. Risk stratification based on right ventricular dysfunction and hemodynamic instability is essential for guiding therapy. Treatment options range from anticoagulation to systemic thrombolysis, catheter-directed interventions, and surgical embolectomy in selected cases. In hemodynamically unstable patients, extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) may serve as a bridge to definitive therapy. Optimal management requires a multidisciplinary approach to balance the risks of anticoagulation, bleeding, and invasive procedures in critically ill patients. Despite advancements in diagnostic and therapeutic strategies, PE continues to carry high morbidity and mortality in the ICU setting, highlighting the importance of early recognition, individualized management, and preventive strategies. This chapter aims to present the follow-up and treatment process in the intensive care unit of a 49-year-old patient who developed cardiopulmonary arrest due to pulmonary embolism.