İSTİNAFLARIN FAALİYETE GEÇİRİLMESİNİN, DANIŞTAYIN VERGİ DAVA DAİRELERİNİN TEMYİZEN KARARA BAĞLADIĞI İŞ YÜKÜ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: KANUN KOYUCU YANILMIŞ OLABİLİR Mİ?

İstinafların 2014 yılında yapılan kanun değişiklikleri ile hukuki alt yapısı hazırlanarak 2016 yılında faaliyete geçmesiyle birlikte idari yargı sistemimizde çok ciddi bir anlayış değişikliğine gidilmiştir. Söz konusu değişikliğin amacı Danıştayın iş yükünün azaltılarak içtihat mahkemesi rolünün güçlendirilmesi olarak ifade edilmiştir. Kanun Koyucu 6545 sayılı Kanun’un Genel Gerekçesinde, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 46. maddesinde yapılan değişiklikle, Danıştayın temyizen karara bağladığı iş yükünün yaklaşık yüzde seksen oranında azalacağını öngörmüştür. Literatürde de istinafların faaliyete geçmesiyle birlikte Danıştayın iş yükünün azaldığı/azalacağı yolunda neredeyse oybirliğine dayalı bir düşünce hakimdir. Bu çalışma Danıştayın Vergi Dava Dairelerinin iş yükünün azaltılması amacının beklendiği ölçüde gerçekleşip gerçekleşmediğini ortaya koymayı hedeflemektedir. Diğer bir ifadeyle, bu çalışmada «Kanun Koyucu yanılmış olabilir mi?» sorusuna Danıştayın Vergi Dava Dairleri bakımından bir cevap aranmaktadır.