Şehrin Queer Haritası İstanbul’da Queer Mekanların Dönüşümü ve Hafızası

Bu çalışma, İstanbuldaki queer mekânların 2015–2025 yılları arasındaki dönüşümünü, kayboluşunuve bu süreçlerin queer hafıza üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Queer bireyler içinkent, bir yandan görünürlük ve aidiyet imkânları sunarken, diğer yandan heteronormatifdüzenlemeler, politik baskılar ve mekânsal denetim pratikleri aracılığıyla kırılganlık üreten bir alanolarak deneyimlenmektedir. Özellikle 2015 sonrası dönemde Onur Yürüyüşlerinin yasaklanması vekamusal alanda queer görünürlüğün sınırlandırılması, İstanbuldaki queer mekânsallıkların yenidenşekillenmesine yol açmıştır. Bu bağlamda çalışma, queer mekânların yalnızca fiziksel varlıklarıyladeğil, kaybolduklarında geride bıraktıkları duygusal ve politik hafızayla birlikte ele alınmasıgerektiğini savunmaktadır.Araştırma, queer mekân teorisi, feminist coğrafya ve queer hafıza çalışmaları çerçevesindekurgulanmış nitel bir saha çalışmasına dayanmaktadır. Derinlemesine görüşmeler, dijital etnografi,mekânsal gözlem ve haritalama yöntemleri aracılığıyla, queer bireylerin şehirle kurdukları ilişkibiçimleri, mekânsal kayıplara verdikleri tepkiler ve alternatif queer mekânsallık üretim pratiklerianaliz edilmiştir. Çalışma, queer mekânların dönüşümünün bireysel ve kolektif hafıza üzerindennasıl anlamlandırıldığını ve dijital mecraların queer kamusallığın yeniden kurulmasındaki rolünüortaya koymaktadır.Bu makale, İstanbulu neoliberal kentsel dönüşüm ve otoriter kamusal alan rejimleri bağlamında elealarak, queer mekânların silinmesine karşı hafızanın ve haritalamanın bir direniş pratiği olarak nasılişlediğini göstermektedir. Böylece çalışma, Türkiye bağlamında queer mekân, kent ve hafızakesişimine dair literatüre özgün bir katkı sunmayı hedeflemektedir.