Fazy Mineralne W Skałach Wêglanowych Warstw Gogoliñskich Obszaru śląska Opolskiego

Streszczenie W niniejszym artykule zaprezentowano wyniki badañ, które pozwoliły na określenie rodzaju faz mineralnych w skałach wêglanowych warstw gogoliñskich, głównie w wapieniach obszaru śląska Opolskiego. Próbki do badañ pobrano z kamieniołomów w Ligocie Dolnej oraz w Gogolinie. W ka-mieniołomie Gogolin pobrano 8 próbek – 5 z warstw gogoliñskich dolnych, oraz 3 – z warstw gogoliñskich górnych. W kamieniołomie Ligota Dolna pobrano do badañ również 8 próbek, wszystkie z wapieni gogoliñskich górnych. Wyniki badañ wykazały, że wapienie warstw gogoliñskich obszaru śląska Opolskiego charak-teryzują siê zróżnicowaniem zarówno faz wêglanowych, jak i faz niewêglanowych. W wapieniach obu formacji zidentyfikowano cztery fazy wêglanowe, o różnym udziale magnezu: „czysty” kalcyt (niskomagnezowy), Mg-kalcyt (kalcyt magnezowy zwany również magnezjo-kalcy-tem), przypuszczalnie dolomit oraz fazê, którą uznano za huntyt. Wystêpujące w badanych wapieniach fazy niewêglanowe to głównie kwarc, skalenie, minerały ilaste oraz muskowit. Minerały te zidentyfikowano zarówno w wapieniach gogoliñskich dolnych jak i w gogoliñskich górnych. Wyniki badañ wykazały, że wapienie gogoliñskie dolne obszaru śląska Opolskiego wykazują wiêksze zróżnicowanie faz wêglanowych wzbogaconych w magnez niż wapienie gogoliñskie górne, natomiast w skałach tej formacji nie zidentyfikowano faz wêglanowych wzbogaconych w żelazo. Wapienie gogoliñskie górne charakteryzują siê natomiast wyższym udziałem faz niewêglanowych niż wapienie gogoliñskie dolne. Może to wynikaæ z warunków sedymentacji skał wêglanowych. Wapienie gogoliñskie dolne reprezentują osady strefy litoralnej, które są uboższe w fazy niewêglanowe, natomiast zawierają bogatą faunê, natomiast wapienie gogoliñskie górne to utwory lagunowe, które charakteryzują siê niższą zawartością fauny, a wyższą - krzemianów i glinokrzemianów.