EBELERİN COVİD-19 PANDEMİSİNDE DUYGUSAL EMEK İLE TÜKENMİŞLİK DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Bu çalışma ile ebelerin Covid-19 pandemisinde duygusal emek ile tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Kesitsel türde bir çalışmadır. Türkiye’de bulunan tüm ebeler araştırmanın evrenini oluşturmaktadır (N:56.000). Örneklem büyüklüğü en az 382 olarak hesaplanmış, ancak ebelerin iş yoğunluğu, araştırma anketinin ulaştırılamaması, çalışmaya katılmak istememeleri nedeni ile araştırmaya 159 ebe katılmıştır. Veri toplama araçları olarak “Sosyo- Demografik Özellikler Tanıtım Formu”, “Duygusal Emek Ölçeği” ve “Koronavirüs Tükenmişlik Ölçeği” kullanılmıştır. Ebelerin Duygusal Emek Ölçeği puan toplamı 39.126±7.88 (min:18, max:60), Covid-19 Tükenmişlik Ölçeği puan toplamı ise 41.151±7.34 (min:15, max:50) tür. Duygusal emek ile tükenmişlik düzeyinin birbiri ile ilişkisine bakıldığında her ikisinin pozitif yönde birbirini etkilediği, duygusal emek düzeyi arttıkça tükenmişlik düzeyinin de artmış olduğu saptanmıştır (p<0.05). Çocuk varlığının duygusal emek üzerinde etkisi olduğu saptanmışken, mesleki pişmanlık, pandemide iş yükünde değişiklik ve günlük ortalama uyku süresinin tükenmişlik düzeyi üzerinde etkisinin olduğu belirlenmiştir. Çalışmada pandemi sürecinde ebelerin duygusal emek ve tükenmişlik düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna varılmıştır.