Antik Çağdan Günümüze Kamusal Alanda Çocuk Temsili ve Çocukluk Olgusunun Çocuk Mekânlarına Yansımaları

Çocuk temsilinin toplumsal bir yaratı olarak nitelendirilebileceği; değişen toplumsal yapının, farklı çocukluk temsillerine ve mekânlarına, farklı oyun ve oyun mekânı anlayışlarına ve algılarına neden olacağı; çocukluk imgesi perspektifinden oyun eyleminin ve eylemin gerçekleştiği mekânların değişim sürecinin Antik Çağ’dan günümüze sonuçları bu araştırma kapsamında ele alınmaktadır. Araştırmanın amacı, çağlar boyunca belirli bir süreklilik arz eden oyun deneyimi mekânlarının özünde toplumdaki çocuk algısı üzerinden oluştuğunu ortaya koymaktır. Bu noktada araştırma yöntem olarak oyun deneyimi dönüşümünü; Antik Çağ’dan günümüze kadar olan süreçte (1) Antik Çağ’da, (2) Orta Çağ ve Rönesans Dönemleri’nde, (3) Sanayi Devrimi ve onu takip eden 19. yüzyıl Kapitalist Gelişim Dönemi’nde ve son olarak (4) Modern Dönem’de olmak üzere retrospektif biçimde sınıflandırılmış dönemsel çocuk temsili perspektiflerinden değerlendirmektedir. Veri olarak değerlendirilen temsiller, dönemi anlatan heykel ve yazıtlardan elde edilen betimlemelerin içerik analizleri, döneme ait gravür ve resimler, rekonstrüksiyon çizimler, yakın döneme ait temsillere dair fotoğraflar olarak çeşitlilik arz etmektedir. Araştırma neticesinde oyun deneyimi mekânları; her dönem için kapsamlı biçimde ayrı ayrı incelenerek günümüz kentlerinde var olan oyun parklarının nasıl ortaya çıktığı, çocukluk olgusu ve çocuk temsili perspektifinin sunduğu çocuk mekânları ve oyun deneyimleri ayrıntılı olarak irdelenmektedir. Araştırma neticesinde toplumların güncel yapılarına bağlı değişikliğin kamusal alanda çocuk temsilini ve çocukluk kavramını çağlar boyu güncellediği, bu değişimin sonuçlarının olumlu ve olumsuz etkilerinin çocuk mekânlarına yansıdığı ve bu durumun da mekânı ve mekânın içindeki oyun deneyimini dönüştürdüğü gözlemlenmektedir.