Ilse Aichinger’in “Ayna Hikâyesi” Adlı Kısa Öyküsünde Ölüm Olgusu

Canlı varlıkların hayati fonksiyonlarının tamamen sona ermesi anlamına gelen ölümden söz edebilmek için hayati fonksiyonların bir daha geri gelmemek üzere sona ermesi şarttır. Hayatın devamı ya da zıttı olan bir nevi hayatın anlamının belirleyicisi olan ölüm olgusu, insan hayatının bir yansıması olarak değerlendirilen edebi eserlerde de gerçek hayatta olduğu gibi karşımıza çıkar. Birçok sebebi olan ölüm olayı bazen kişinin kendi iradesi ile bazen de dış etkenler ile gerçekleşebilir. Farklı şekillerde ve boyutlarda edebi eserlere yansıyan ölüm, edebiyatta farklı şekillerde yorumlanabilecek bir sembol haline gelir. Burada ele aldığımız Avusturyalı yazar Ilse Aichinger’in “Ayna Hikâyesi” adlı kısa öyküsünde ölüm olgusu farklı açıdan işlenir. Kısa öyküde küçük yaştayken annesini kaybeden, kürtaj yoluyla bebeğini aldırmak zorunda kalan genç bir kadının bu sefer kendi ölümü ile karşılaşması konu edilir. Söz konusu karşılaşma, aşina olduğumuz gibi baştan sona değil de sondan başa giden bir yapı içerisinde aktarılır. Dünyadan ayrılışın ele alındığı bu kısa öyküde, okur ana figürün bu ayrılış ile bir uyanış içinde olduğuna tanık olur. Kadının erkek arkadaşı dışarıdan ölüme şahitlik eden bir figür olarak mesafeli bir tutum içerisinde verilir. Genel olarak ölüm olgusunun felsefi bir arka plana dayandırılarak verildiği görülür. Bu çalışmada “Ayna Hikâyesi” adlı kısa öyküde farklı açılardan ele alınan “ölüm” olgusu metin odaklı yöntemle ele alınacaktır.