Boże przykazanie

Etyka Bożych przykazań (divine command theory) stanowi, obok etyki prawa naturalnego, jedno z głównych stanowisk etyki teonomicznej w tradycji judeochrześcijańskiej. Za klasycznego przedstawiciela etyki prawa naturalnego uchodzi św. Tomasz z Akwinu, natomiast za jednego z najważniejszych reprezentantów etyki Bożych przykazań – Jan Duns Szkot. W swoim artykule John Hare przedstawia główne założenia klasycznej postaci tego stanowiska, ze szczególnym uwzględnieniem myśli Dunsa Szkota, a zarazem wskazuje podstawowe różnice między nim a tomistyczną etyką prawa naturalnego. Autor odnosi się także do wybranych współczesnych ujęć etyki Bożych przykazań oraz zarysowuje pokrewne wątki obecne w refleksji niektórych myślicieli arabskich, akcentujących woluntarystyczny wymiar etyki teonomicznej.