Integrated Education from the Qur’anic Perspective: Contributions of Mohammad Natsir

This study discusses Mohammad Natsir’s concept of integrated education from the Qur’anic perspective. Natsir was concerned with the need to develop the Muslim ummah in Indonesia through educational approaches. He disagreed with the system of Islamic education as represented within Islamic boarding schools known as pesantren, arguing that graduates from such institutions were not equipped with worldly knowledge to maintain their survival and contribute to the development of the ummah in the real world. He equally criticized graduates of Western education for being highly motivated by material interests. The purpose of education, according to Natsir, cannot be separated from the mission of life in this world: that is to promote justice and to eradicate evil practices in the community. Natsir disagreed with the division of knowledge into Eastern and the Western, asserting that both realms of knowledge belong to God. The study attempts to discuss the relevance of his educational thought today as a contribution to the concept of  Islamization of knowledge.   Abstrak:     Kajian ini membincangkan konsep pendidikan bersepadu hasil pemikiran Mohammad Natsir dari perspektif Al-Quran. Natsir amat prihatin tentang keperluan untuk membangunkan umat Islam di Indonesia melalui pendekatan pendidikan. Beliau tidak bersetuju dengan sistem pendidikan Islam yang diwakili oleh sekolah berasrama penuh Islam yang dikenali sebagai pesantren, dengan alasan bahawa graduan dari institusi sedemikian tidak dilengkapi dengan pengetahuan duniawi untuk mengekalkan survival mereka dan menyumbang kepada pembangunan ummah di dunia sebenar. Beliau turut mengkritik graduan pendidikan Barat yang bermotivasi kerana kepentingan material. Tujuan pendidikan menurut Natsir, tidak dapat dipisahkan daripada misi kehidupan di dunia ini: iaitu untuk menggalakkan keadilan dan membasmi amalan-amalan kejahatan dalam masyarakat. Natsir tidak bersetuju dengan pembahagian ilmu kepada Timur dan Barat, dan menegaskan bahawa kedua-dua alam ilmu kepunyaan Allah. Kajian ini cuba untuk membincangkan kerelevanan pemikiran pendidikan beliau sebagai sumbangan kepada konsep pengislaman ilmu.