Konflikt na dwóch płaszczyznach – ideologiczna i militarna wojna Francji w „Pamiętnikach z czasów Wielkiej Rewolucji” Ludwika Filipa I

Celem artykułu jest analiza „Pamiętników z czasów Wielkiej Rewolucji” Ludwika Filipa Orleańskiego, późniejszego króla Francuzów, jako świadectwa zderzenia idei i doświadczeń wojennych lat 1789–1793. Autor, wywodzący się z arystokracji, początkowo zaangażowany w sprawę rewolucji, ukazał napięcie między własnym pochodzeniem a nową rzeczywistością republikańską. Szczególnie interesujące są jego relacje z frontu – z entuzjazmem opisuje tworzenie batalionów ochotniczych, widząc w nich autentyczny patriotyzm, krytycznie natomiast ocenia komisarzy rządowych ingerujących w sprawy armii. Artykuł poświęcony jest temu, jak Ludwik Filip próbował godzić idee rewolucyjne z umiarkowanym rojalizmem i jak kreował swój obraz żołnierza i świadka epoki. Podstawą analizy są pamiętniki, literatura przedmiotu i źródła epoki. Wnioski wskazują, że Ludwik Filip widział w rewolucji szansę na kompromis ideowy, który jednak przegrał z radykalizacją i chaosem. Tekst staje się tym samym autoportretem politycznym przyszłego monarchy i świadectwem trudnych prób przetrwania w realiach wojny i rewolucji.