Narration Techniques in the Stories of Cemil Süleyman

Konunun can alıcı şekilde aktarılmasını sağlayan anlatım teknikleri, bir metni edebi kılan başat unsurdur. Aktarılanı, cümle sınırını aşan bir kullanımla düzenleyerek metni, sanatsal bir seviyeye taşıma görevini yerine getirir. Nitelikli bir anlatı ancak anlatım tekniklerinin sağlam şekilde kullanılması ile var olabilir. Bu tekniklerin bir arada kalmakla yetinmeyip aynı zamanda birleşmiş olması da, edebi eserin başarısının formülüdür. Söz konusu birleşme, edebi metinde uygulanan anlatım tekniklerinin önemini vurgular niteliktedir. Yazar, hikâyesini en üst seviyeye taşımak için kullandığı dil ve üslubu, bu tekniklere başvurarak düzenler. Böylece anlatıma dinamizm, çok renklilik ve derinlik katar. Cemil Süleyman, Fecr-i Âti topluluğu üyesi sanatkârlardan birisi olup edebi hayatına hikâye türünde yazdığı eserlerle adım atar. Kaleme almış olduğu hikâyelerinde genellikle aşkı, kadını, ölümü, vefayı ve vefasızlığı anlatır. Anlatılarında karamsarlık duygusunun hâkimiyeti göze çarpar. Pek çok hikâyesinin kahramanı hastalar, veremli kadınlar ve savaş yıllarının mağdur ettiği insanlardır. Özellikle yazarın doktor olmasının da etkisiyle bu gibi kişilerin hayatını çarpıcı bir şekilde ve psikolojik tahlilleri ön plana çıkararak gözler önüne serer. Bunu gerçekleştirirken çeşitli anlatım tekniklerine başvurmuştur. Yazarın hikâyelerinde ele aldığı temalar ve üslubu, onun hikâyeciliğinin yapı taşlarını oluştururken, çeşitli anlatım tekniklerini kullanmasına da olanak tanır. Çalışmada yazarın yayımlanmış hikâyelerindeki anlatım teknikleri ele alınarak, kullandığı tekniklerin örnekleri verilmiş ve hikâyeciliğinin özellikleri belirtilmiştir.