Kemalettin Tuğcu’nun Eserlerinde Çocuk ve Çocuk Hakları

Kemalettin Tuğcu (1902-1996), kaleme aldığı bütün eserlerinde çocuk konusunu işleyen önde gelen çocuk edebiyatı yazarları arasındadır. Edebiyat dünyasına kazandırdığı eserlerle geniş bir etki uyandırmış, Türkiye’de çocuk edebiyatı denince akla ilk gelen isimler arasında anılmıştır. Eserlerini sanatsallıktan ziyade eğitici ve merhamet uyandırıcı referanslarla kaleme alan Tuğcu, çalışmalarında çocuk hakları ihlallerini doğrudan bir savunu diliyle değil, duygusal ve melodramatik bir anlatımla ortaya koymuştur. Okuyucuda -özellikle de çocuk ve genç okuyucuda- acıma, adalet duygusu ve iyiliğin erdemine olan inancı pekiştirmek amacını taşımaktadır. Tuğcu'nun anlatımı, Türkiye’de çocuk ve çocuk hakları bakımından toplumsal gerçeklere ayna tutmaktadır. Onun hikâyeleri, 20. yüzyıl ortalarından yeni bin yıla ulaşan ülkede kentleşme, yoksulluk ve geleneksel aile yapısındaki çözülmelerin en savunmasız kurbanı olan çocukların durumunu belgeler mahiyettedir. Çalışmada öncelikle çocuk hakları kavramı ele alınmış ve Tuğcu’nun eserlerinde çocuğun üstün yararı göz önünde bulundurularak temel hakları, yaşam hakkı, gelişme hakkı, korunma hakkı, katılım hakkı, eğitim hakkı, ekonomik, duygusal ve fiziksel istismar hususları tematik olarak değerlendirilmiştir. Çalışmada Tuğcu’nun konu bağlamında öne çıkan eserleri örneklem metoduyla taranmış ve çocuk haklarının yoğunluklu olarak ele alındığı çocuk romanlarına odaklanılmıştır.