Rızanın Metalaşması: Yumuşak Gücün Kültür Endüstrisi Olarak Yeniden Okunması

Bu çalışma, Joseph Nye’ın neoliberal bir perspektifle uluslararası ilişkiler literatürüne kazandırdığı Yumuşak Güç kavramını, Frankfurt Okulu’nun eleştirel yaklaşımıyla yeniden okumayı amaçlamaktadır. Çalışma, yumuşak gücün cazibeye dayalı rıza üretim sürecinin, aslında Adorno ve Horkheimer’ın “Kültür Endüstrisi” kavramsallaştırmasıyla örtüşen endüstriyel bir tahakküm mekanizması olduğunu savunmaktadır. Diyalektik bir yöntemle ve dijital platform kapitalizmi bağlamında gerçekleştirilen analiz; yumuşak gücün organik bir kültürel etkileşimden ziyade, rızanın metalaşması sürecine tekabül ettiğini ortaya koymaktadır. Makalede; Amerikan Rüyası, K-Pop (Güney Kore) ve Türk dizileri örnek olayları üzerinden, yükselen güçlerin hegemonik kültür endüstrisine karşı aslında bir karşı-hegemonya üretmek yerine, var olan hegemonik yapıyı nasıl taklit ederek bir yeniden üretim sürecine soktukları tartışılmaktadır. Elde edilen bulgular; yumuşak gücün, dijital altyapısal emperyalizm ve algoritmik yönetimsellik yoluyla tahakkümü estetikleştiren ve görünmez kılan bir kitle aldatmacası işlevi gördüğünü göstermektedir.