Jan Sebastian Bach – bohater kultury popularnej

Jedną z charakterystycznych właściwości kultury popularnej jest jej różnorodność, wielokształtność i wielowarstwowość, efekt między innymi niepohamowanej inkluzji praktycznie wszystkich przejawów ludzkiej aktywności. Szczególnym działaniem, wyjątkowo podatnym na popkulturową inkluzję, jest to, które pod tym czy innym względem znacząco się wyróżnia, jest niezwykłe, nieprzeciętne, wyjątkowe, przekraczające normalne miary i granice. Kultura popularna buduje na tym, co odstaje od innych, co przewyższa innych, co wyrasta ponad lub nie dorasta. Jako taka, przyciąga i przykuwa uwagę, intryguje, ciekawi, magnetyzuje, szokuje, trzyma w napięciu, wciąga, przeraża, fascynuje. Zdaniem autorów artykułu emblematycznym przykładem tak rozumianej inkluzji są popkulturowe losy muzyki Johanna Sebastiana Bacha (1685–1750), reprezentanta kultury wysokiej, twórcy ze wszech miar wyjątkowego. W podjętych w tym tekście rozważaniach na przykładach muzyki pop-rockowej, reklamy i kina szukamy odpowiedzi na pytanie: co jeszcze – obok wyjątkowej wyjątkowości Bacha – sprawia, że popkultura wciąga w swoje wiry jego twórczość?