Espetxeko testuinguruan jaio nahiz hezi diren haurren atxikimenduaren garapena

Presondegian bizi diren eta haiena ez den zigor bat jasaten ari diren haurren kopurua ez da txikia, eta giltzaperaturik bizitzeak haien garapen orokorrean eragin ditzakeen askotariko ondorioetatik haratago, artikulu honek espetxearen testuinguruak haur horien atxikimenduaren garapenean duen eragina aztertzea du helburu. Zehazki, bi aurresale identifikatu dira presondegian dauden haurren atxikimendu ziurraren garapenaren arrisku-faktore gisa: amaren buru-osasuna eta 3 urte ondoren amaren eta haurraren artean gertatzen den banaketa. Izan ere, espetxeraturik dagoen amak baliabide psikologiko murritzak izateak haurraren atxikimendu ziurrean negatiboki eragiten duela aurkitu da, baita haurra derrigor espetxetik ateratzeak eta amarengandik banantzearen praktikak ere. Hala, atxikimendu ziur bat garatzea bizi-kalitate osasungarri baterako funtsezkoa delarik, beharrezkoa ikusten da haurraren atxikimenduaren garapen ziurrerako eta haren ongizate osorako espetxe-politika egokiak sustatzea.