PRZYPADEK POLEKOWEJ MARTWICY ŻUCHWY (MRONJ)

Wstęp: Polekowa osteonekroza kości jest poważnym powikłaniem związanym głównie z długotrwałym stosowaniem leków antyresorbcyjnych takich, jak bifosfoniany i denosunab. Terapia bisfosfonianami jest częstym leczeniem z wyboru osteoporozy. Działanie tych leków polega na hamowaniu procesu rozkładu kości. Jednym z rzadkich skutków ubocznych ich stosowania jest martwica żuchwy, która może się rozwijać na tle zaburzeń przepływu krwi w kościach oraz funkcji komórek zwanych osteoklastami. Zaburzenie metabolizmu kości zwiększa ryzyko infekcji bakteryjnych. Opis przypadku: 82-letnia pacjentka skierowana do Poradni Przyklinicznej Oddziału Chirurgii Szczękowo-Twarzowej SUM w Katowicach z powikłaniem terapii bisfosfonianowej w postaci przetok skórnych wynikających z martwicy kości żuchwy. W celu opanowania ostrego stanu zapalnego podjęto celowaną antybiotykoterapię, hiperbaryczną terapię tlenową, które nie przyniosły istotnej poprawy. Pomimo nawracającego procesu zapalnego, podjęto decyzję o leczeniu chirurgicznym; przeprowadzono zabieg polegający na resekcji części żuchwy wraz z rekonstrukcją przy użyciu płyty Medartis. Leczenie pooperacyjne powikłane procesem zapalnym w postaci ropnia podbródkowego, który przyczynił się do obnażenia płyty. Ze względu na postępujące trudności w podstawowych funkcjach życiowych; oddychaniu i połykaniu podjęto decyzję o założeniu PEG i wykonaniu tracheotomii. Na kolejnym etapie usunięto płytę rekonstrukcyjną. Aktualnie pozostaje do rozważania zabieg rekonstrukcji przeszczepem mikrounaczynionym. Wnioski: Przypadek ten dowodzi, że terapia bisfosfonianowa może przyczynić się do martwicy kości szczęk. Dlatego przed rozpoczęciem terapii zaleca się kompleksowe leczenie stomatologiczne i unikanie inwazyjnych zabiegów w trakcie jej trwania. PRZYPISY: Opiekun pracy: dr n. med. Daria Wziątek- Kuczmik Opiekun koła: prof. dr hab. n. med. Iwona Niedzielska