Postkolonializm i neokolonializm

DEFINICJA POJĘCIA: Postkolonializm jest orientacją badawczą, która w centrum zainteresowania stawia przemoc epistemiczną, natomiast nurt anty-neokolonialny ma wymiar prakseologiczny. Wskazuje na formy uzależnienia gospodarczego państw powstałych w wyniku dekolonizacji od dawnych metropolii. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Za symboliczny początek ­studiów postkolonialnych uważa się publikację Orientalizmu Edwarda Saida w 1978 roku. Najbardziej wpływową krytykę neokolonializmu przedstawił w połowie lat 60. XX wieku Kwame Nkrumah. PROBLEMOWE UJĘCIE POJĘCIA: Myśl anty-neokolonialna jest użyteczną ramą teoretyczną dla konceptualizacji zjawiska „cyfrowego kolonializmu”. Fascynującym intelektualnie zagadnieniem są również możliwości eksplanacyjne teorii postkolonializmu względem sytuacji wewnętrznej i polityki zagranicznej Polski. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I ­REKOMENDACJAMI: Postkolonializm uświadamia nam, że wiele z kategorii, których używamy dla opisu/zrozumienia państw Globalnego Południa, jest jałowych intelektualnie i narzucanych poprzez przemoc epistemiczną. Nurt anty-neokolonialny wskazuje, że pomimo zakończenia formalnej zależności cały czas tworzone są ograniczenia uniemożliwiające akumulację i reinwestycję kapitału na Globalnym Południu.