Mocarstwa w kryzysie. Mocarstwa drugiego rzędu w późnowestfalskim środowisku międzynarodowym

Podstawowym celem artykułu jest analiza ewolucji struktury podmiotowej późnowestfalskiego środowiska międzynarodowego. Zaproponowana kategoryzacja została stworzona na podstawie teorii dynamiki siły obejmującą zarówno praktykę międzynarodową, jak i refleksję naukową w celu odzwierciedlenia zmian narastających od końca zimnej wojny. W jego ramach zostaną zweryfikowane następujące hipotezy badawcze. Po pierwsze, mocarstwa drugiego rzędu charakteryzowane są głównie poprzez niewielką asymetrię dodatnią posiadanego potencjału siły oraz przedłużający się kryzys wewnętrzny. Po drugie, państwa należące do niniejszej kategorii funkcjonują optymalnie wyłącznie w koniunkcji z funkcjonowaniem hipermocarstwa. Po trzecie, główną funkcją mocarstw drugiego rzędu jest stabilizacja środowiska międzynarodowego poprzez rozpraszanie potencjału mocarstw wyższego rzędu zmierzających do osłabienia lub zastąpienia hipermocarstwa.