Evaluation of the condition of the trees in Saxaul (Haloxylon ammodendron (C.A.Mey.) Bge) formation in the Trans Altai Gobi

In the Trans-Altai Gobi, the transitional zone between true desert and hyper-arid desert (gammada), the height and density of saxaul trees in the foothills, sair (dried beds of temporary rivers watersheds), complex-sair, inter-sair’s terrace, sandy sediments and sand-covered areas were determined by the following classification: young and mature, respawn and dead. A total of 68 species belonging to 21 families and 47 genera of vascular plants were identified in the areas occupied by the saxaul community. Among these, herbaceous perennial plants were the most prevalent, accounting for 35% of the total species. Additionally, 23% of the species were annual and biennial plants. The majority of species within the saxaul sub-type are secondary origin species that have been transported by floodwaters from the hillsides, subsequently establishing themselves along the edges of the saïr. Among the study areas, the number of young saxaul trees was lowest in the Sair watersheds, at 8.7 individuals per hectare, and highest in the sand-covered area, at 28.2 individuals per hectare. The number of young saxaul trees was lowest in the Sair watershed, at 33.2 individuals per hectare, and number of mature trees highest in the inter-Sair’s terrace, at 53.9 individuals per hectare. The number and density of dead saxaul trees (16.2-42.0) is 2-3 times higher than young saxaul trees (33.2-53.9), which shows that saxaul tree community is depleting. Indicating that the saxaul tree community is undergoing a depletion process. The survival rate of saxaul trees is classified as "exelent" in foothills and sandy sediments, "moderate" in simple and complex sairs and sand-covered areas, and "bad" damage in complex sairs. Inter-sair’s terrace dominated saxaul trees with vitality of medium and moderate. Алтайн өвөр говийн Загт (Haloxylon ammodendron (C.A.Mey.). Bge) бүлгэмдлийн моддын төлөв байдлын үнэлгээ ХУРААНГУЙ: Алтайн өвөр говьд жинхэнэ цөл ба хэт хуурай цөлийн (гаммада) шилжих зурвас газарт толгодын бэл хормой, энгийн сайр, нийлмэл сайр, сайр хоорондын дэвсэг, элсэн хурдас ба элсэн хучааст газруудад Заг моддын өндрийн хэмжээ, нягтшилыг зулзаган заг, өсвөр заг, өнжмөл заг болон хувхайрч, хатаж мөхсөн заг тус бүрээр тодорхойлов. Загт бүлгэмдлийн тархах бүс нутагт 21 овог, 47 төрөлд хамаарах 68 зүйл ургамал бүртгэгдлээ. Эдгээрийн дотор өвслөг ургамал зонхилох бөгөөд нийт зүйлийн 35%-ийг олон наст өвс, 23%-ийг нэг ба хоёр наст ургамал эзэлнэ. Сайр дагасан Загт хэвшлийн ургамлын аймаг дахь зүйлүүд ихэнхдээ уул толгодын энгэр хажуу, дэнж дэвсгийн ургамлын үр үерийн усаар зөөгдөн ирсэн хоёрдогч гарлын зүйлүүд байх бөгөөд эдгээр нь сайрын хаяа даган ургасан байна. Судалгаа явуулсан бүх талбайд зулзаган загийн тоо энгийн сайрт хамгийн цөөн буюу 8.7 ш/га, элсэн хучааст талд хамгийн олон буюу 28.2 ш/га; өсвөр загийн тоо энгийн сайрт хамгийн цөөн буюу 33.2 ш/га, сайр хоорондын дэвсэгт хамгийн олон буюу 53.9 ш/га тоологдов. Мөхсөн загийн тоо (16.2-42.0) зулзаган загийн тооноос (8.7-28.2) 2-3 дахин илүү байгаа нь заг моддын хорогдол явагдаж байгааг харуулна. Заг моддын амьдралтын байдал толгодын бэл хормой ба элсэн хурдсаар “онц сайн”, энгийн ба нийлмэл сайрууд, элсэн хучааст газруудад “сайн”, харин нийлмэл сайрт “муу” гэмтэл ихтэй мод элбэг тохиолдож байна. Сайр хоорондын дэвсэгт “дунд”-с “сайн” амьдралттай модод зонхилж байгааг судалгааны дүн харуулж байна. Түлхүүр үгс: Зулзаган заг, Өсвөр заг, Өнжмөл заг, Мөхсөн заг, Амьдралт