Symbolist Elements in Ahmet Haşim's Poetry Book Piyâle

19. yüzyıl sonlarında batıda hâkimiyet kazanan sembolizm, akılcı ve gerçekçi şiire tepki olarak sezgi, hayal ve bireysel duyguyu ön plana çıkarır. Baudelaire, Mallerme, Rimbaud ve Verlaine gibi Fransız şairlerin etkisiyle şekillenen bu akım; Kant’ın idealizmi, Schopenhauer’un kötümserliği ve Bergson’un sezgi felsefesiyle de desteklenir. Türk edebiyatında sembolizmin ilk örnekleri Ahmet Haşim’in şiirleri aracılığıyla karşımıza çıkar. Onun şiirleri karakter ve mizacı ile çocukluğunda yaşadığı olaylardan ayrı düşünülemez. Annesini kaybeden, yeni bir şehirde ötekileştirilerek arkadaşları tarafından aşağılanan Haşim içe kapalılık ve karamsar ruh halini gençliğinde okuduğu sembolist şairlerin de etkisiyle birleştirerek şiir anlayışını oluşturur. Dış dünyayı iç dünyasındaki izlenimlerine göre anlattığı için empresyonist mi yoksa sembolist mi olduğu yıllardır tartışılan şairin Göl Saatleri (1921) başlıklı ilk şiir kitabının empresyonizm, Piyâle (1926) başlıklı ikinci şiir kitabında sembolizm izleri taşır. “Şiir Hakkında Bazı Mülâhazalar” başlıklı önsözünde anlamdan çok ahenk ve sese önem verdiği dile getiren Ahmet Haşim şiirlerinde aşk, hayal ve çocukluk anıları gibi bireysel temaları karamsar bakış açısıyla müzik, renk ve ses gibi ahenk unsurlarıyla birleştirerek sunar. Çalışmamızda sembolizm akımının gelişimiyle ilgili bilgi verildikten sonra Ahmet Haşim’in şiir estetiği mukaddimeleri ve şiir dizelerinden yola çıkılarak sembolizm üzerinden ele alınacak, farklı araştırmacılar tarafından sembolist veya empresyonist olarak nitelendirilmesinin sebepleri araştırılacaktır. Şairin Piyâle şiir kitabı bireysellik, hayal ve geçmişe sığınma, hüüzn ve karamsarlık, anlamda kapalılık ve anlaşılmazlık, ahenk, müzik ve renk alt başlıklarında incelenecektir.