Kahramanmaraş Depreminden Etkilenen Depremzedelerin Göç Eğilim Dinamiklerinin Analizi

Göç, özellikle geçim kaynakları ve olanakları ortadan kalktığında veya ani şoklar karşısında hayatta kalmanın en bilinir yolu olarak karşımıza çıkmaktadır. Afet perspektifinden bakıldığında kitlesel bir etkilenmeyle baş başa kalan insanlar için yeni fırsatlar ve kaynaklar sağlayan bir çözüm yolu sunar. Giderek etkisi artan iklimsel şoklar karşısında olumsuz etkilerin hafifletilmesi, afetlerin meydana gelme anından itibaren bir uyum stratejisi olarak da göçün merkezi bir yere sahip olduğu görülür. Türkiye’de, 6 Şubat 2023 tarihinde 11 ili (Kahramanmaraş, Gaziantep, Şanlıurfa, Adana, Adıyaman, Osmaniye, Hatay, Kilis, Malatya ve Elazığ’da) derinden etkileyen 7,7 ve 7,6 büyüklüğünde iki deprem meydana gelmiştir. Bu deprem, yüz binlerce insanın deprem bölgesi dışındaki alanlara hızlı ve kitlesel göç etmesine yol açmıştır. Deprem sonrasında Mersin, Diyarbakır, Antalya gibi şehirler önemli bir çekim merkezi haline gelmiştir. Ankara, İstanbul, Muğla, Bursa gibi diğer illere doğru da göç hareketliliğinin gerçekleştiği bilinmektedir. Bu bağlamda Mersin ili kendisi depremin yol açtığı can kaybı ve maddi yıkımdan ciddi olarak etkilenmese de afet bölgesine coğrafi yakınlık, depremden etkilenen şehirlerdeki vatandaşların çok sayıda yakının yaşadığı bir “göç kenti” olması, tarım ve sanayi iş kolları başta olmak üzere “geniş iş havuzu” ve barınma olanağına sahip metropol kent olanakları gibi nitelikleriyle en çok tercih edilen iller arasında yer almıştır. Bu çalışma art arda meydana gelen bu iki büyük deprem sonrası ortaya çıkan göçün insani sonuçlarına odaklanmaktadır. Depremin yol açtığı göçün boyutları, depremin hemen sonrasında alınan göç kararlarının niteliği, ani ve hızlı göçe konu olan bu insanların geleceğe dönük kalıcı göç eğilimleri gibi spesifik konular üzerinde tespitler ve analizlere yer vermektedir.