God of Transhumanism

Teknolojinin ilerlemesiyle insanlık bilimde son elli yılda ciddi bir mesafe kat etmiştir. Bu hızlı ilerleyiş günlük hayat, eğitim, hukuk, sanat, siyaset gibi alanlarda köklü değişimlere sebep olmuştur. Avantaj ya da dezavantajları tartışılan ileri teknoloji beraberinde birçok yeni kavramı da beraberinde getirmiştir. Menşei çoğunlukla batı düşüncesine dayanan, insanlığa kendini süper sağlık, süper yaşam ve süper zekâ sloganıyla sunan transhümanizm kavramı bu yeni kavramlardan biridir. Hümanizmin bir devam formu olarak nitelenebilecek olan transhümanizm ideolojisi insan merkeziyetçiliği esasına dayanmaktadır. Transhümanizm insanın bedensel ve bilişsel olarak iyileştirilmesi ve geliştirilmesi gerektiğine inanır. Transhümanizm eylemleri ve hedefleri açısından din düşünürlerinin de dikkatini çekmektedir. Tanrı inancını insanlık tarihi kadar geçmişe götürmek mümkündür. İnanma ihtiyacıyla dünyaya gelen insan, yaşadığı toplumun dinî ya da kültürel vasıflarıyla yetişmiş, tüm bunlar insanın evreni anlamlandırmada kendisine yardımcı olmuştur. Rönesans, aydınlanma, sanayileşme ve neticede teknolojikleşme süreçleri ile birlikte Tanrı kavramından ulûhiyet vasıfları alınmış, bu vasıflar bilime ve insana atfedilmeye başlanmıştır. Kendisi de genel itibariyle evrimsel teoriyi ve materyalist düşünceyi temel edinmiş bir hareket olan transhümanizmde Tanrının konumu çalışmamızın temelini teşkil etmektedir. Çalışmamızda transhümanizmde Tanrı anlayışını temellendirebilmek adına konuyu seküler transhümanistlerin Tanrı anlayışı, dindar transhümanistlere göre Tanrı anlayışı ve transhümanizmi din karşıtı bir hareket olarak gören teologlara göre Tanrı anlayışı olmak üzere üç farklı bakış açısıyla değerlendirmeye çalışacağız.