Stefan Przanowski (1874–1938): „papież” polskiego liberalizmu

Książka jest pierwszą biografią Stefana Przanowskiego, inżyniera, przemysłowca, działacza samorządowego i gospodarczego, znaczącego polityka Drugiej Rzeczypospolitej, ministra i desygnowanego na premiera. Był on czołową postacią polskiej gospodarki i bankowości, z determinacją wprowadzał w życie zasady wolnego handlu. Stąd też jego „papieski” przydomek. Wyzwania polityczne, gospodarcze i społeczne, wobec których stawał przed stu laty stanowią ciekawe odniesienie do naszych obecnych problemów. Również wtedy występowała ostra walka ugrupowań politycznych, zagrożenia międzynarodowe, zmieniały się koncepcje gospodarcze, toczył się spór: rynek czy państwo, panowała drożyzna i wysokie podatki trapiące przedsiębiorców, a społeczeństwa było silnie spolaryzowane pod względem majątkowym i politycznym.W tym właśnie kontekście książka prezentuje Przanowskiego – kandydata na premiera w czerwcu 1922 r., gdy jako postać pierwszoplanowa uczestniczył w konflikcie najważniejszych organów władzy państwowej tj. Sejmu i Naczelnika Państwa – Józefa Piłsudskiego. Drugi bohater książki to Warszawa, w której Przanowski żył i pracował. Przedstawia jego starania, by złagodzić problemy zaopatrzenia ludności stolicy wobec apokalipsy I wojny światowej. Ale to także prezentacja warszawskiej fabryki metalowej „Norblin, Bracia Buch i T. Werner”, którą ze świetnym rezultatem kierował przez ćwierćwiecze. Dlatego dziś patronem pasażu w zrewitalizowanym Norblinie jest właśnie Stefan Przanowski. Biografia stanowi ilustrację drogi do sukcesu finansowego i powstawania elit międzywojennej Polski. Przykład Przanowskiego ilustruje, jak wyglądało życie ówczesnych najwyższych sfer, np. w aspekcie majątkowym i rodzinnym.