PROBLEM OF NURSING CARE RATIONING IN INTENSIVE CARE UNITS

Wprowadzenie Racjonowanie opieki pielęgniarskiej stanowi globalny problemem, który może być realnym zagrożeniem dla zdrowia i życia pacjentów. Celem pracy było poznanie zjawiska występowania racjonowania opieki przez personel pielęgniarski oraz analiza czynności, które są najczęściej ograniczane w opiece nad pacjentem. Materiał i metody W badaniu wzięło udział 217 osób personelu pielęgniarskiego. Kryteriami włączenia była praca na oddziale intensywnej terapii oraz zgoda na udział w badaniu. W analizie wykorzystano ankietę własnego autorstwa oraz standaryzowane kwestionariusze: BERNCA, GSES oraz IZZ. Istotność statystyczną weryfikowano na poziomie a=0,05. Wyniki Najczęstszą przyczyną racjonowania opieki jest brak personelu (47.92%). Kobiety racjonują opiekę pielęgniarską w większym stopniu niż mężczyźni (68.66%). Najczęściej racjonowaną czynnością było informowanie pacjenta na temat planowanych badań lub leczenia (6.47%). Wraz ze wzrostem zachowań zdrowotnych, wzrasta występowanie poczucia własnej skuteczności, a zgodnie z kwestionariuszem BERNCA-R wraz ze wzrostem liczby pacjentów przypadających na jedną pielęgniarkę racjonowanie opieki pielęgniarskiej widocznie wzrasta. Wraz ze wzrostem liczby miejsc pracy pielęgniarki oraz ilości wypracowanych przez nią godzin w miesiącu widocznie wzrasta racjonowanie opieki pielęgniarskiej (p = 0.032). Wnioski 1. Najczęściej racjonowane było informowanie pacjenta na temat badań lub leczenia. 2. Wraz ze wzrostem liczby pacjentów, godzin pracy oraz miejsc pracy wzrasta poziom racjonowania opieki pielęgniarskiej. 3. Poziom racjonowania opieki rośnie wraz ze wzrostem liczby wykonywanych czynności dodatkowych.