Ponownie o klauzuli ne exeat — cywilnoprawne aspekty uprowadzenia dziecka za granicę Sąd Najwyższy USA w sprawie Abbott v. Abbott

17 maja 2010 r. Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych wydał orzeczenie w sprawie Abbott v. Abbott,2010 S.Ct 1983, przedstawiając swoją interpretację Konwencji haskiej z 1980 r. o cywilnych aspektach uprowadzenia dziecka za granicę. Sąd Najwyższy rozstrzygnął sprzeczne opinie sądów apelacyjnych w sprawie klauzuli „ne exeat”, argumentując, że prawa „ne exeat” to prawa związane z opieką nad osobą dziecka w rozumieniu artykułu 5(a) Konwencji haskiej i jeśli prawa te zostaną naruszone, dziecko powinno zostać odesłane do kraju stałego pobytu. Opinia mniejszości zawiera rozważania, że prawo „ne exeat” jest jedynie prawem dostępu. Zatem rodzic nieposiadający opieki nie może żądać środka zaradczego w postaci powrotu. Może on lub ona jedynie szukać pomocy w wykonywaniu swoich praw do widzenia dziecka. Mając na uwadze, że orzeczenie Sądu Najwyższego może mieć silny wpływ na odpowiednie orzecznictwo międzynarodowe, niniejszy artykuł analizuje fakty i orzeczenia w sprawie Abbott v. Abbott i stwierdza, że orzeczenie Sądu Najwyższego jest sprzeczne z przedmiotem icelem Konwencji haskiej.