Waardenwerk en de ‘onmenselijke’ Strijdigheid

ik geprobeerd om de opvattingen van Jean-Francois Lyotard over ‘strijdigheid’ vruchtbaar te maken voor het denken over waardenwerk en het in praktijk brengen daarvan. In dit artikel betoog ik dat strijdigheid het beste beschouwd kan worden als een fundamentele, onontkoombare conditie. Daarom moeten we niet proberen om die ‘eronder te krijgen’ of zoveel mogelijk te vermijden. In plaats daarvan moeten we strijdigheid als fundamentele conditie onderzoeken en beter proberen te begrijpen. In dit artikel probeer ik een nieuwe stap te zetten op die route, door mij te richten op de ervaring van strijdigheid en die vanuit fenomenologische perspectief te verhelderen, met name vanuit het eerste persoonsperspectief in de fenomenologie. Vanuit dat perspectief is de ervaring van strijdigheid niet alleen een ondergaan van onrecht in taal en wereld, maar ook van potentieel ondermijnende desoriëntatie in tijd en wereld – beide aspecten kunnen worden ontkend of verdrongen, omdat ze 'onmenselijk', het menselijke bestaan niet waardig, worden geacht, maar ze kunnen ook aanleiding geven tot het maken van nieuwe keuzes, en herzieningen van wat van waarde is in leven en werken.