Hafizeya Kolektîf û Rewşa Mekanên Hafizeyê di Romanên Omer Dilsozî

Omer Dilsoz romannûsekî Edebiyata Kurdî yê îroj e û bi taybetî di romanên xwe da motîfên çand, nerît û folklora herêma Hekarîyê temsîl dike. Di heman demê da bi bikaranîna devoka herêma Hekarîyê ra hafizeya zimanî jî temsîl dike. Ji bo vê xebatê romanên nivîskarî Neynika Dilî (2009) û Gûzereş (2014) hatin hilbijartin. Hekarî di herdu romanên Dilsozî da ne bi tenê wek mekanekî fîksîyonî; lê belê wek mekanekî dîrokî, sosyo-ekonomîk, polîtîk û çandî hatiye temsîlkirin û ev temsîl ji bo hafizeya kolektîf roleke muhîm hilgirtiye. Armanca vê xebatê ew e ku di du romanên Dilsozî da temsîla hafizeya kolektîf, aîdîyet, vederkirin û pê ra jî rola bibîranîn û jibîrkirinê vekole. Ev xebat nîşan dide ku ew awêneya ku Dilsozî li herêma Hekarîyê gerandîye û motîfên heremî yên ku bi saya wê awêneyê di romanên xwe yên navhatî da bicîkirine, dibe sebeb ku hafizeya kolektîf ya herêma Hekarîyê di qada edebîyata modern da jî bê temsîlkirin.