ROMANDAİÇ KONUŞMA VE BİLİNÇ AKIŞI TEKNİKLERİNİN KULLANILIŞI

<p>İç konuşma ve bilinç akışı teknikleri modern anlatım teknikleridir. Klasik gerçekçi<br />romanda, roman kişisinin iç yaşantısı genellikle iç çözümleme tekniği ile ortaya konulurken<br />modern romanda iç çözümleme tekniği gerçeği aktarma yolunda yetersiz bulunur. Modern<br />romanda roman kişisinin iç dünyasını olduğu gibi sergilemek amacında olan yazarlar, iç<br />konuşma ve bilinç akışını bir arada kullanarak okuyucuyla roman kişisini doğrudan doğruya<br />baş başa bırakmak isterler. Türk edebiyatında bilinç akışı ilk kez Tanzimat Dönemi yazarı<br />Recâizade Mahmut Ekrem’ inAraba Sevdası(1898) romanında görülür. Daha sonralarıProust<br />ve Joyce’ den etkilenen Ahmet Hamdi Tanpınar ve Peyami Safa ruhsal gerçekliği araştırırken<br />iç konuşma ve bilinç akışına tekniklerine başvururlar. Bu yazarların romanları Türk romanı<br />için, yeni bir gerçeği yeni teknik aracılığıyla yansıtma yolunda çok önemli basamaklardır. Oğuz<br />Atay’ın 1972’de yayımlananTutunamayanlar romanı ise, kahramanının iç gerçekliğini<br />neredeyse romanın bütününde iç konuşma ve bilinç akışı tekniklerini kullanarak onun<br />bilincinden olduğu gibi gösteren ilk örnek olarak çok ses getirmiştir. Daha sonradan pek çok<br />modernist yazarımız iç gerçekliği yansıtırken bu tekniği başarıyla kullanmıştır. Bu bildiride<br />Türk edebiyatından seçilen romanlar örnekleminde iç konuşma ve bilinç akışı tekniklerinin<br />nasıl uygulandığıortaya konmaktadır.</p>