Audiowizualność w poszukiwaniu paradygmatów

Autorka recenzuje dwie antologie pod redakcją Andrzeja Gwoździa: Kino po kinie. Film w kulturze uczestnictwa (2010) oraz Pogranicza audiowizualności. Parateksty kina, telewizji i nowych mediów (2010). Nacher twierdzi, że kluczową kwestią w przypadku obydwu zbiorów jest zmiana w sposobie prowadzenia badań na obszarze filmoznawstwa i medioznawstwa. Biorąc pod uwagę rozmaite sposoby, na jakie „stare” i „nowe” media przenikają się we współczesnych kontekstach, autorka proponuje ponownie rozważyć tradycyjne dyscypliny w obliczu wyłaniającego się obszaru badań nad kulturą audiowizualną. Badania te mogłyby w możliwie najlepszy sposób dać wyraz dynamicznie zmieniającym się praktykom z pogranicza już istniejących i dopiero rodzących się form medialnych i związanych z nimi dyskursów.