A classification-ordination analysis of a Belgian mixed forest in the transition zone of two phytogeographical districts. I. Summer data

In een  gemengd bos van ongeveer 19 ha in het grensgebied van het Vlaams en het  Brabants District (België) werden 115 opnamen verricht in evenzovele  systematisch uitgelegde proefvlakken. Drie cluster- en één ordinatietechniek  werden toegepast. Normale Associatieanalyse (NAA) en Principale Componenten  Analyse (PCA) gaven betere resultaten wanneer beide boomlagen, struik- en  kruidlaag als één geheel werden beschouwd, de overige twee Clusteranalysen  (HG en UPGC) echter wanneer de laatste twee apart werden bekeken. In de NAA  leverde de haltdrempel van 1 % wat duidelijker groepen dan die van 5 %.  Povere resultaten werden verkregen met het klassificeren der taxa (nl. 122)  zowel met HG, UPGC als PCA . Met PCA kwamen gradienten duidelijker tot uiting  wanneer de variantie-covariantie matrix steunde op taxa en deze van  correlatiecoëfficiënten op opnamen. HG en UPGC waren in staat vijf  vegetatietypen te onderscheiden. NAA echter enkel drie : in totaal zes goed  en één veel minder te omschrijven vegetatietype.In een  gemengd bos van ongeveer 19 ha in het grensgebied van het Vlaams en het  Brabants District (België) werden 115 opnamen verricht in evenzovele  systematisch uitgelegde proefvlakken. Drie cluster- en één ordinatietechniek  werden toegepast. Normale Associatieanalyse (NAA) en Principale Componenten  Analyse (PCA) gaven betere resultaten wanneer beide boomlagen, struik- en  kruidlaag als één geheel werden beschouwd, de overige twee Clusteranalysen  (HG en UPGC) echter wanneer de laatste twee apart werden bekeken. In de NAA  leverde de haltdrempel van 1 % wat duidelijker groepen dan die van 5 %.  Povere resultaten werden verkregen met het klassificeren der taxa (nl. 122)  zowel met HG, UPGC als PCA . Met PCA kwamen gradienten duidelijker tot uiting  wanneer de variantie-covariantie matrix steunde op taxa en deze van  correlatiecoëfficiënten op opnamen. HG en UPGC waren in staat vijf  vegetatietypen te onderscheiden. NAA echter enkel drie : in totaal zes goed  en één veel minder te omschrijven vegetatietype.