Sosyal Hizmette Bakım Etiği: İnsana Duyarlı Yaklaşım

Bakım etiği, geçmişten günümüze insan ilişkilerine odaklanan, bakım veren ile bakım alanın refahını öne çıkararak ve teşvik ederek ilişkileri sürdürmeyi amaçlayan bir etik teoridir. Bu perspektif tıp, hemşirelik gibi sağlık alanlarındaki mesleki uygulamaların yanı sıra sosyal hizmet perspektifi ve uygulamalarında da büyük öneme sahiptir. Bu bağlamda bakım etiği, sosyal hizmetin temel ilkelerinin ve etik yaklaşımının yeniden değerlendirilmesi için bir zemin sunmaktadır. Gerçekleştirilen bu derleme makale çalışmasının amacı, insan ilişkilerini odağa alan sosyal adalet arayışında empati, sorumluluk ve şefkat gibi değerleri ön plana çıkaran, ahlaki kararların ve eylemlerin soyut prensipler yerine somut insan ilişkileri ve bağlamlar içinde değerlendirilmesi gerektiğini savunan bakım etiği teorisini ve gelişim sürecini aydınlatmak, bakım etiği ve sosyal hizmet arasındaki ilişkiyi derinlemesine incelemektir. Çalışma, bu etik yaklaşımın sosyal hizmet uygulama alanındaki potansiyelini ve bu alanda sağladığı faydaları tartışarak, bakım etiğinin çağdaş sosyal hizmet teorisi ve uygulamasıyla uyumunu gözden geçirmektedir. Sonuç olarak, bakım etiğinin sosyal hizmet teorisi ve pratiği için temel bir çerçeve sunduğu ve daha insan odaklı, etik ve etkili hizmet sunumunu desteklediği görülmektedir.