Specyfika geniuszu w estetyce Salomona Maimona

Salomon Majmon znany jest historykom filozofii głównie jako krytyk i kontynuator filozofii Immanuela Kanta. Wprawdzie problematyka teoriopoznawcza dominuje w opracowaniach dotyczących filozoficznego stanowiska Majmona, ale jednak nie wyczerpuje całego potencjału bogatej twórczości filozofa. W jego obszernej, obejmującej kilkadziesiąt tytułów spuściźnie filozoficznej znajdują się także rozprawy poświęcone zagadnieniom estetycznym. W niniejszym artykule próbuję udzielić odpowiedzi na dwa pytania: 1) Czy koncepcja geniuszu prezentowana w pismach estetycznych Majmona – to znaczy w Über die Ästhetik, a przede wszystkim w Das Genie und der methodische Erfinder – jest rzeczywiście inspirowana wyłącznie przez filozofię Kanta? 2) Czy treść jego pism estetycznych można w całości sprowadzić do problematyki geniuszu w nauce, jak zdają się sugerować niektórzy autorzy?