Naznaczone

Monografia ukazuje rolę audytorium społecznego w nadawaniu i odbieraniu etykiet, jak również trud zrzucania etykiety osoby zdemoralizowanej w doświadczeniach jednostki. W pracy dokonano rekonstrukcję różnych przebiegów procesów naznaczania społecznego i sposobów radzenia sobie z nimi przez uczestniczki badania  (kobiety, których sytuację życiową – ze względu na finalne rezultaty interwencji instytucjonalnych – można uznać za „sukces oddziaływań resocjalizacyjnych”, gdyż po opuszczeniu placówki resocjalizacyjnej nie zostały ponownie objęte formalną kontrolą społeczną) oraz znaczenie tego dla formowania się ich autodefinicji Uogólnienia wyprowadzone z doświadczeń życiowych narratorek umożliwiły sformułowanie przesłanek dla modyfikacji działań resocjalizacyjnych na poziomie instytucjonalnym i systemowym.