Co mówią obrazy? Wizualne metafory kryzysu

Cel: rekonstrukcja wizualnego dyskursu kategorii kryzysu, zarządzania kryzysowego i komunikacji kryzysowej w kontekście pola dyskursywnego modernizmu. Metody badań: analiza semiotyczna, multimodalna analiza dyskursu. Wyniki i wnioski: zrekonstruowane podstawowe semantyki dyskursu kryzysu (zagrożenie, niepewność, katastrofa, bezradność, odczłowieczenie), zarządzania kryzysowego (kontrola, proces, wiedza, panowanie nad rzeczywistością) oraz komunikacji kryzysowej (człowiek, interakcja, chaos, spontaniczność). Kryzys ujmowany jest zatem dyskursywnie w opozycji do dominujących semantyk modernizmu, z kolei zarządzanie kryzysowe w pełni z tymi semantykami koreluje. Komunikacja kryzysowa aktualizuje zarówno elementy obecne w polu dyskursywnym modernizmu, jak i takie, które są wobec niego opozycyjne. Oryginalność/wartość poznawcza: prezentowany tekst jest z jednej strony przykładem zastosowania multimodalnej analizy dyskursu oraz metod semiotycznych do komunikacji wizualnej, z drugiej – zawiera istotne wyjaśnienia i sugestie dotyczące praktycznych aspektów komunikowania (także przez specjalistów) takich kategorii jak kryzys, zarządzanie kryzysowe oraz komunikacja kryzysowa.