ADHD-meisjes vallen niet op…

Een jaar of tien geleden waren Londense onderzoekers (Sonuga-Barke et al., 2002) verbaasd over het gebrek aan vordering dat kinderen maakten via oudertraining… totdat zij de diagnostiek uitbreidde tot die van de ouders: moeders met ADHD waren zelf te chaotisch en impulsief om hun kinderen die structuur en consequente bemoediging te geven die het hoofdingrediënt vormde van de interventie die zij leerden. Maar hoe kon het dat die moeders nooit eerder gediagnosticeerd waren? Er zijn twee verklaringen hiervoor: 1) Zij vielen niet op. 2) Zij voldeden niet aan de kenmerken die eigenlijk op jongens en mannen geschreven zijn. Al meer dan een eeuw lang (Still, 1902) wordt er over een ontwikkelingssyndroom ge- sproken. De klinische kenmerken bestaan uit een combinatie van drie uitgesproken eigenschappen: hyperactiviteit, aandachtstekortstoornis: concentratie, zwakte en verhoog- de afleidbaarheid, en impulsiviteit in denken en doen. Het lastige van ADHD is dat deze eigenschappen in verschillende onafhankelijke situaties (thuis, school, sport of andere activiteiten buitenshuis) gezien worden maar niet altijd aanwezig zijn. Bij stress of fascinatie (tv-kijken, spannende game, maar ook bij bezoek aan een dokter of psycholoog) kunnen zij verdwijnen.