Навіщо етиці феноменологія?

Artykuł stawia pytanie, dlaczego fenomenologia jako samoistny sposób myślenia i przeżywania rzeczywistości pozwala lepiej wyjaśnić, co może oznaczać dla człowieka być istotą moralną – prowadzić życie w przestrzeni, gdzie mają znaczenie wartości rozróżniania między tym, co słuszne i niesłuszne, wierne i niewierne, lepsze i gorsze, dobre i złe, godziwe i niegodziwe. Rozpatrzone zostały poszczególne przykłady zastosowania metody fenomenologicznej w sferze świadomości praktycznego życia człowieka. W szczególności przeanalizowano „anatomię” doświadczenia moralnego i samoistnych aktów poznawczych, w których dobro powstaje w swoim samodawaniu. Wskazano także na rolę doświadczenia moralnego dla zasadniczych kategorii etycznych, takich jak wolność i autodestynacja. W końcu wyjaśniono reformę porządku dziennego etycznej refleksji modernizmu pod wpływem fenomenologii. Fenomenologia unaocznia, że osoba ludzka jest istotą moralną. A moralność jest dla niego naturalną formą jego życia.