Doświadczanie obrazu – sobąpatrzenie Ewy Kuryluk

Artykuł dotyczy twórczości wizualnej Ewy Kuryluk. Na podstawie analizy jej malarstwa oraz instalacji autorka tekstu doszukuje się konstruowania przez artystkę tożsamości rozumianej jako doświadczanie siebie. Za medium łączące i stwarzające kolejne samodoświadczeniowe epizody malarki odpowiedzialny jest wzrok, stąd w tytule pojęcie „sobąpatrzenie”, będące przekształceniem Sobąpisania Foucaulta. Twórczość Kuryluk czytana jest jako projekt wizualno‑narracyjny, za pomocą którego artystka bada siebie.