İMGE ORMANINDAN MATRİSE SÖZCÜKTEN ANLAMA ŞİİR DİLİNİN AURASI

Şiir dili, içinde barındırdığı özgün iletişim kanalları nedeniyle yazın dünyasında özel olarak ele alınması ve irdelenmesi gereken bir yapı arz etmektedir. Az sözle çok metne göndermeler yapabilen bu tür içerisinde imge ve ahenk unsurları belki de şiiri gündelik dilden ya da düz yazı dilinden farklılaştıran ve yeni bir dil oluşturan başat unsurlardır. Şiir, şairin kaleminden çıktığı haliyle kalmaz, her okunuşta, her okurda çoğalan, yayılan, anlamlanan bir oluşumdur. Çok bilinmeyenli imgeler sistemindeki şiirlerin çözümlemeleri yapılırken sistematik bir yaklaşım sergilemek kaçınılmazdır. Şiirin anlam katmanlarının doğru bir şekilde değerlendirilebilmesi için geliştirilmiş kuramsal yaklaşımlar mevcuttur. Türk şiir dili üzerine yapılan akademik çalışmalarda bu konunun derin bir şekilde ele alınması ve kendi edebiyatımıza has kuramsal yaklaşımların çoğaltılması elzemdir. Sözü edilen konuya ilişkin dünya yazınında itibar görmüş bazı tekniklerin tanıtılmasını da kapsayan bu araştırmada şiirde imge ve ahenk gibi derin konuların kapısı aralanmaya çalışılmıştır. Şiiri şiir yapan başat prensip olan imgelerin şiir zeminine ayaklarının doğru bir biçimde yerleştirilmesi ve -Poe’nun “Kuzgun”u oluştururken yaptığı gibi- ikinci aşamada da ritmin güçlü bir şekilde şiir diline uygulanabilmesi sonucunda güçlü bir şiirsel söylem ortaya konulabildiği görülmüştür.