Trakya Bölgesindeki Hastalardan İzole Edilen Brucella Kökenlerinin İn Vitro Antibiyotik Duyarlılığı

Amaç: Bu çalışmada, Brucella kökenlerinde tür tayini yapılması ve in vitro olarak doksisiklin, rifampisin, streptomisin, seftriakson, siprofloksasin ve ofloksasinine karşı antimikrobiyal duyarlılık oranlarının belirlenmesini amaçladık. Yöntem: Mayıs 1997-Ocak 2002 tarihleri arasında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, Klinik Mikrobiyoloji Laboratuvarında, yatan hastalardan alınan klinik örneklerde (bir adet BOS ve 41 adet kan kültürü örneğinde) 42 Brucella suşu izole edildi. Konvensiyonel yöntemler ile 42 Brucella suşunun, 41 Brucella. melitensis, bir tanesi ise Brucella abortus olarak tanımlandı. Agar dilüsyon yöntemi ile farklı iki pH’da (pH:5, pH:7) 48 ve 72 saatlik inkübasyon süreleri sonunda antibiyotiklerin etkinliği karşılaştırıldı. Minimum inhibitör konsantrasyonu (MİK) değerleri, intraselüler patojenlerin antibiyotik duyarlılık testi için hazırlanmış ‘Eucast Discussion Document E.Dis 6.1’ de önerildiği şekilde değerlendirildi. Bulgular: pH:7’de 48 ve 72 saatlik inkübasyonlar sonrası elde edilen sonuçlar karşılaştırıldığında, sadece ofloksasinin MİK50 ve MİK90 değerlerinin iki katına yükseldiği görüldü. pH:5’de 72 saatlik inkübasyon süresi sonunda rifampisinin etkinliği artarken, doksisiklin etkinliğinin değişmediği gözlenmiştir. Streptomisin, seftriakson, siprofloksasin ve ofloksasinin ise etkinliklerinin azaldığı gözlendi. Sonuç: Çalışmamızda pH:7’de ve 48 saatlik inkübasyon süresi sonunda MİK90 değerlerine göre antibakteriyel ilaçlar Brucella kökenleri üzerine etkili olarak saptandı. Doksisiklin, pH:5 ve pH:7’de, 48 ve 72 saatlik inkübasyon süreleri sonunda MİK90 değerlerine göre en etkili antibakteriyel ilaç olarak saptandı. Brucella cinsinde yer alan bakteriler fakültatif hücre içi mikroorganizmalardır ve hücre içi benzeri pH:5 olan ortamda streptomisin, seftriakson, siprofloksasin ve ofloksasinin etkinlikleri azalmaktadır. Bruselloz tedavisinde bu durum göz önünde bulundurulmalıdır.