Montelukast w praktyce klinicznej – opisy przypadków

Montelukast jest obecnie najszerzej stosowanym terapeutykiem ingerującym w ścieżki syntezy i działania leukotrienów. Szczególną korzyść z włączenia montelukastu do terapii mogą odnieść pacjenci: ze współistnieniem astmy i alergicznego nieżytu błony śluzowej nosa, z astmą niekontrolowaną z częstymi zaostrzeniami infekcyjnymi, palący tytoń, z niskim compliance (stosowanie się do zaleceń) i trudnościami ze stosowaniem inhalatorów, z astmą wysiłkową, w sytuacji współistnienia astmy, przewlekłego zapalenia zatok z polipami nosa i nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne. Powyższe zalecenia wpisują się w trendy medycyny spersonalizowanej, w której dobór optymalnej farmakoterapii u pacjenta z rozpoznaną astmą oskrzelową zależy od fenotypu/endotypu choroby, obecności chorób współistniejących i kontroli choroby. W publikacji przedstawiono przypadki kliniczne z codziennej praktyki, w których zastosowano montelukast u pacjentów z astmą oskrzelową.