„Portretując innych, szukam cząstki siebie”. Z Grażyną Banaszkiewicz, reżyserem filmów dokumentalnych, rozmawia Mikołaj Jazdon

Banaszkiewicz ma na swoim koncie kilka filmów o artystach, m.in. o poetce Halinie Poświatowskiej, księdzu katolickim i poecie Janie Twardowskim, poecie Stanisławie Grochowiaku czy kompozytorze Krzesimirze Dębskim. Mówi, że Kieślowski wpłynął na jej decyzję o zostaniu reżyserem, miał wpływ na jej koncepcję filmu i sztuki, dlatego jest dla niej ważnym artystą. Film o Kieślowskim był szczególnym wyzwaniem, a jego kręcenie było bardzo trudnym procesem, tym bardziej że opowiadał o problemach, które sam Kieślowski uważał za trudne, o tym jak bolesne było dochodzenie do dojrzałej koncepcji kina. To także rozmowa o znaczeniu ślepego przypadku w tworzeniu filmów dokumentalnych i o tym, jak rzeczywistość wykracza poza początkowe założenia i koncepcje.