Türkiye’de Sosyal Hizmet Eğitiminde Program Akreditasyonu Üzerine Genel Bir Değerlendirme

Kalite güvencesinde bir değerlendirme aracı olarak akreditasyon, ülkemizde COVID-19 Pandemisi sonrasında giderek daha fazla ilgi görmeye başlamıştır. Günümüzde üniversitelerdeki pek çok bölüm kalite güvencesi ve akreditasyon süreçlerine odaklanmakta ve program akreditasyonu alabilmek için yoğun bir şekilde çaba harcamaktadır. 2000’li yılların ortasından itibaren ülkemizde akademik alt yapısı hazırlanmadan hızla açılan bölümlerle birlikte sosyal hizmet eğitiminde bir dağınıklık ve savrulma gözlenmiş; bu durum eğitimin niteliğini olumsuz şekilde etkilemiştir. Bu tablonun önüne geçmek adına program akreditasyonu sürecinin başlatılması ve yaygınlaştırılması başlıca hedeflerden biri olmuştur. Ancak sürecin ağır bir tempoda ilerlediği ve çok az sayıda program akreditasyonuna ulaşıldığı görülmüştür. Bu çalışmada ülkemizde sosyal hizmet eğitiminin program akreditasyonu açısından mevcut durumu ortaya konularak genel bir değerlendirmesinin yapılması amaçlanmıştır. Çalışmada; sürekli iyileşme, şeffaflık ve hesap verilebilirlik ilkelerine dayanan kalite güvencesi ve akreditasyon süreci tanıtılmış, sosyal hizmet eğitiminde program akreditasyonunun temel özelliklerine ve ülkemizdeki mevcut durumuna değinilmiş, sonuç bölümünde program akreditasyonunun geliştirilmesi, yaygınlaştırılması ve hızlandırılmasına yönelik önerilere yer verilmiştir.