Şiirin Taşra Baskısı: Şairler Yaprağı Dergisi

Edebiyat dergileri, edebiyatın nabzının attığı ve edebiyatın aktüel tarafının takip edildiği platformlardır. İki kutuplu bir dünyanın kurulduğu 1950’li yıllarda, Türkiye’de de iki kutuplu bir siyasî hayat sürdürülmüştür. Edebiyat düzleminde de farklı ideolojiler seslerini duyurabilmek adına kendi dergilerini çıkarma çabasına girmişleridir. Merkezde şiddetli polemiklerin yaşandığı edebiyat dergilerinde aynı dönemde “Türkiye’nin Tek Şiir Dergisi” sloganıyla, taşradan sesini duyurmaya çalışan ve şairliğini tescillemek isteyen heveskâr gençlerin sayfalarında yer bulduğu bir dergi ortaya çıkar: Şairler Yaprağı. Taşralı varlıklı bir işadamı Nedret Gürcan’ın çıkardığı ve Afyon’un Dinar ilçesinden tüm yurda sesini duyurarak dönemin tanınmış bir edebiyat dergisine dönüşen Şairler Yaprağı, Mayıs 1954 ile Temmuz Ağustos 1957 tarihleri arasında 36 sayı çıkmıştır. Özellikle Ankara’da çıkan Mavi dergisinin yazar kadrosunca kendi seslerinin taşrada bir yankısı olması için yazı desteği sunulan dergi, Nedret Gürcan’ın dönem şairleriyle olan kişisel ilişkileri sayesinde dönemin tanınan şairlerinin de desteğini görür. Dönemin taşrasının maddi ve manevi zorluklarını aşarak var olma mücadelesi veren Şairler Yaprağı, 1950’li yılların edebiyat dünyasını domine eden ve dönemin kanonu denebilecek Varlık, Mavi, Hisar, Yeditepe, Pazar Postası, Seçilmiş Hikâyeler Dergisi gibi dergilerin yanında edebiyatın seyrini değiştirici bir işlevi olmasa da taşranın sesi olması ve Mavi’nin bir nevi taşra şubesi gibi iş görmesi bakımından önemsenmesi gereken bir dergidir.