PAPIRUSOWE ŚWIADECTWA DOPROWADZANIA WODY PRZEZ CUDZY TEREN W EGIPCIE PTOLEMEJSKO-RZYMSKIM

Doprowadzanie wody przez cudzy teren jest konieczne wszędzie tam, gdzie dostęp do niej nie jest jednakowy dla wszystkich. W Egipcie, w którym prawie cała ziemia nawadniana była dzięki corocznemu wylewowi Nilu, woda z którego rozprowadzana była za pośrednictwem rozbudowanego systemu irygacyjnego, składającego się z basenów zalewowych, był to jednak problem marginalny. Dlatego też znajdujemy tylko nieliczne papirusowe poświadczenia tego zjawiska w Egipcie ptolemejsko-rzymskim, które są przedmiotem niniejszego artykułu. Wyraźnie wskazują one, że potrzeba doprowadzania wody przez cudzy teren ograniczona była do gruntów wymagających całorocznego nawadniania, co wyraźnie poświadczone jest w odniesieniu do winnic. Nawadniane były one za pośrednictwem zbiorników i różnego rodzaju urządzeń hydraulicznych, nieznajdujących się na każdej z działek, co rodziło potrzebę doprowadzania wody z nich przez obce grunty. Wskazuje to jasno, jak uregulowania prawne z zakresu prawa wody były ściśle związane ze specyfką hydrologiczną danego terenu.