TRABZON RUMLARI

Fethi müteakip izlenen nüfus politikası sonucu Rumların bir kısmı ülkenin çeşitli bölgelerine sürgün edilirken, başta Orta Karadeniz ve sair yerlerde yaşayan Türkler de Trabzon’a sürgün edildi. Bu uygulamalar sonucu Trabzon’un nüfus yapısı değişmeye başladı. Neticede 19. yüzyılın başında bugünkü Trabzon vilayeti dahilindeki nüfus Ermeni, Rum ve Türklerden oluşmaktaydı. Nüfusun çoğunluğunu Türkler oluşturmaktaydı. Rumlar daha ziyade Trabzon şehri ile Yomra, Maçka ve Akçaabat dahilindeki yerleşmelerde yaşıyorlardı. Bölgenin toprakları verimli olmadığından ahalinin bir kısmı çareyi gurbette buluyordu. Birinci Dünya Savaşı’na kadar Türkler ile Rumlar arasında belgelere yansıyan bir çatışma olmamıştır. Rumlar, Rus işgali ile emperyal güçlerle işbirliği yaparak “Pontus” isimli bir Rum devleti kurmayı hayal ettiler. Bu amaçla genel savaşta Rusya, Milli Mücadele döneminde İtilaf devletleri ile işbirliği yaptılar. Hedeflerine ulaşamayınca Milli Mücadele sonrası çareyi Kafkaslara ve Yunanistan’a firar etmekte buldular. Bütün bu olaylara rağmen yerlerini terk etmeyenler ise mübadele sözleşmesini müteakip Yunanistan’a sevk edildi. Neticede Trabzon’un nüfusu homojen bir hal aldı.