Trzecia fala polskiego kina? Dzieje kilku terminów

Termin „trzecie kino polskie” wymyślony został przez krytykę filmową końca lat 60. jako pokoleniowy projekt, próba połączenia nośnym hasłem twórczości reżyserów-debiutantów przełomu lat 60. i 70. Kryteria, którymi kierowali się popularyzatorzy nazwy, z perspektywy historycznofilmowej utraciły jednak swoją jednoznaczność, doprowadzając do wielu nieporozumień. W tekście autorka śledzi losy terminu i sposoby jego charakterystyki widziane z trzech perspektyw: twórców kategorii, reżyserów przypisywanych do nurtu oraz krytyków i historyków filmu, próbując znaleźć w nich punkty wspólne.